1980’ler pop müziği estetik bir dönüşümü ifade etmesinin yanı sıra neoliberal dünyanın kültürel çerçevesinin kurucu, sürdürücü momentiydi. Bugün, 80’li ve 90’lı yıllarda üretilen popüler müziğin hâlâ sahnede olmasıysa ‘bu şarkıyı biliyorum’ gibi nostalji meselesinden çok, hâlâ içinde yaşadığımız bir kültürel rejimin sürekliliğini işaret ediyor.